pl
Korozja to proces polegający na stopniowym niszczeniu metalu. Dochodzi do niego na skutek działania czynników zewnętrznych. Mimo że korozja jest naturalnym zjawiskiem, to należy stosować skuteczne sposoby zapobiegające jej występowaniu.
Głównym zagrożeniem, które wiąże się z korodowaniem metali, jest uszkodzenie całej konstrukcji. Poszczególne elementy ulegają osłabieniu, co zmniejsza ich trwałość i wytrzymałość. W skrajnych przypadkach proces korozji rozwijający się od dłuższego czasu może doprowadzić do zawalenia się budynku wykonanego ze stali.
Szacuje się, że każdego roku niszczy ona 25 000 000 ton stali na całym świecie, a straty z tym związane wynoszą nawet 2,5 biliona dolarów. Koszty naprawy elementów uszkodzonych przez korozję mogą znacząco przewyższać wydatki związane z systematyczną konserwacją konstrukcji.
Malowanie antykorozyjne to nakładanie na powierzchnię metali farb o określonych właściwościach. Jednym z najpopularniejszych ich rodzajów są te składające się z dwóch składników: żywicy i utwardzacza. Farby epoksydowe doskonale chronią przed wilgocią, a więc główną przyczyną korozji. Powstała dzięki nim powłoka jest odporna na działanie wysokich temperatur oraz niekorzystnych warunków atmosferycznych.
Innym popularnym rozwiązaniem są farby poliuretanowe. One również mają w swoim składzie utwardzacz oraz żywicę, jednak o odmiennej budowie cząsteczek. Dzięki większej gęstości wiązań między nimi, po utwardzeniu tworzy bardziej elastyczną, a jednocześnie trwalszą powłokę.
Elementy i konstrukcje stalowe mogą być zabezpieczane przed korozją także poprzez cynkowanie ogniowe lub galwanizację. Pierwsza metoda polega na zanurzeniu elementu w kąpieli cynkowej o temperaturze wynoszącej około 450°C. Na jego powierzchni tworzy się ciągła i szczelna powłoka. Może ona jednak mieć różną grubość i strukturę w poszczególnych częściach.
Galwanizacja jest procesem polegającym na nakładaniu powłoki ochronnej metodą elektrolityczną. Elementy konstrukcyjne zanurza się w odpowiednio dobranym elektrolicie, a następnie wystawia na działanie prądu elektrycznego. Cynk zawarty w cieczy reaguje z powierzchnią przedmiotu, tworząc w ten sposób warstwę ochronną.
Konstrukcje przemysłowe wykonane ze stali można zabezpieczać także przez anodowanie. Jest to proces polegający na wytwarzaniu na powierzchni metalu warstwy tlenku za pomocą zjawiska elektrolizy. W ten sposób powstaje zabezpieczenie antykorozyjne.
Inną metodą, którą można zastosować, aby ochronić konstrukcje przemysłowe przed korozją, są powłoki katodowe. Wykonuje się je najczęściej z niklu, miedzi lub srebra.
Norma PN-EN ISO 12944 dotyczy ochrony antykorozyjnej konstrukcji stalowych. Składa się z 9 sekcji i szczegółowo omawia wszystkie czynniki wpływające na korodowanie stali oraz wskazuje, jakie ochronne powłoki mogą skutecznie zapobiec temu zjawisku. Przykładowo norma PN-EN ISO 12944-3:2001 dotyczy zasad prawidłowego projektowania konstrukcji, które mają być pokryte ochronnymi systemami malarskimi.
Wyróżnia się kategorie korozyjności środowiska, w którym będą funkcjonować konstrukcje przemysłowe ze stali, co pozwala dobrać odpowiednią powłokę ochronną. Są one ustalane z uwzględnieniem m.in. wilgotności otoczenia czy temperatury powietrza. Środowisko korozyjne o wysokim stopniu agresywności wiąże się z bardziej restrykcyjnymi wymogami dotyczącymi ochrony powierzchni stalowych. Poszczególne rodzaje konstrukcji są klasyfikowane w kategorii od C1 do C5 w następujący sposób:
Hale stalowe magazynowe zazwyczaj zalicza się do kategorii C2, a produkcyjne do C3 lub wyższej.
Wyróżnia się następujące techniki aplikacji:
Wybór konkretnej metody zależy przede wszystkim od określonych potrzeb i wymagań oraz specyfiki konstrukcji. Wpływa ona na efektywność zabezpieczeń i trwałość powłok, a więc także na żywotność poszczególnych elementów oraz całego budynku, dlatego musi być odpowiednio dobrana.
